WALES – KATABASIS

Ik heb het grijze landhuis in Llanfihangel verlaten, vroeg en opgelucht. Opgelucht, omdat ik me eigenlijk had voorgenomen niet in dergelijke sjieke gelegenheden te overnachten. Maar bij gebrek aan een goede jeugdherberg of B&B moest ik gisteravond wel. Ik had geen zin meer om een goede plek te vinden om mijn tent neer te zetten, dus telde ik mijn zegeningen: een lekker heet bad was ook niet te versmaden.

Het bad was wel gelijk het enige voordeel. Naderhand liep ik naar beneden, op zoek naar wat eten, maar op dat uur had men niet veel meer aan te bieden en ik moest genoegen nemen met een droog stuk vlees met stoffige aardappelen en doperwtjes. Bovendien was de eetzaal afgeladen met uitbuikende gepensioneerde Amerikanen en werd ik er nogal weggekeken door het personeel.

Het voelt dus goed om extra vroeg weer op pad te gaan en mijn gebruikelijke solitaire wegen te bewandelen. Ik volg kort de Honddu, een enkele meters breed stroompje. Er hangen slierten mist in de vallei en de lage zon prikt door de elzen langs de stroom. Na ruim een kilometer buigt er een weg af, de Grwyne Fawr vallei in. Een vroege tractor passeert me, twee honden slenteren er bedaard achteraan. En na een gehucht van drie huizen (waar een boerin vriendelijk zwaait terwijl ze de ramen zeemt), houdt het asfalt op. De geluiden van verkeer ook.

Om me heen is het groen. Ik loop onder de bescherming van een beboste helling van frisgroen blad en zacht geruis in de toppen. Ik adem in: dauw, humus, koeien, daslook.

Het zijriviertje van de Honddu aan mijn rechterkant klatert ijzig. Aan de andere zijde heeft het bos her en der plaatsgemaakt voor hellende weiden, waar bruine vaarzen staan te soppen in de modder aan het toegangshek.

Maar ook de weiden raken stilaan verlaten: hier is niemand meer. Langzaam wordt de rivier een beek, dan een stroompje waar je overheen kan stappen. De essen en eiken hoog boven me reiken tot over het pad en ontfermen zich over het water. Het is alsof ze het uitgeleide doen uit de vallei: “Toe maar, die kant uit, dat is de weg naar je bestemming”. Ik ben omgeven door bos nu. In de verte schijnen de zonnestralen op het pad.

Het woud breekt open in een brede hellingweide. Boven op de helling, zo’n vijftien meter boven mij, zie ik een klein knus kerktorentje badend in de zon. Dan, waar het water verwordt tot een somberkleurige modderpoel, zwaait mijn pad rechtsaf, langs een eenvoudig, natuurstenen bassin en verder de helling op.

Ik volg het pad, open het klaphek in de kleine overkapte toegangspoort. Het kerkje is oud en plomp. De zerken in de hof staan schots en scheef, maar op hun plek, diep geankerd in de heuvel. Ik loop naar de brede houten deur in de zijmuur en overzie het landschap voor me, beneden me.

De drang om meer te weten van deze plek overspoelt me. Ik weet dat ik deze plek moet meenemen, zo vol en intact als mogelijk. Mijn fototoestel is van geen waarde hier: het vangt nooit de diepte van de helling, de geuren van het gras en de wind en de bladeren, de geluiden van vogels en ruisende bomen, en zoveel meer. Bovenaan de helling sta ik, met open armen, ontvanger van al het goede dat de generaties hier hebben bewerkstelligd.

De kerk baadt in het licht – de bron van de stroom is donker en verscholen. Dat geeft deze plek diepte: het resultaat op de heuvel is fraai, maar de bron is de oorsprong. Langzaam is de plek opgebouwd, weer in verval geraakt, weer opgebouwd, tot het is wat het nu is. Maar altijd was daar de bron. En bij de bron is genezing mogelijk. Bij de bron begin je opnieuw.

Ik begin opnieuw, zoals ik eerder opnieuw begon.

16 februari 2008

Boven mij een rechthoekig blauw. Twee verdiepingen lager een vrouw die een bocht heeft gemaakt. Ik begin opnieuw, zoals ik eerder opnieuw begon. Kan poëzie de wereld redden? Reken maar!

Katabasis: een tocht door de onderwereld (onder andere) 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: