Ribadesella

 Van de kust langs de Camino del Norte krijg ik maar geen genoeg. Vandaag vielen er regelmatig gaten in de wolken. De zee veranderde in kwikzilver, terwijl met de nagenoeg afwezige branding de stranden van glas waren. 

Al te veel van dat soort foto’s heb ik inmiddels gedeeld, dus schotel ik jullie vandaag een iets minder plaatje voor: de Iglesia de Nuestra Señora de los Dolores en de Ria de Barro. En weet dat van smarten geen sprake meer is: hier typt een geoliede wandelmachine na meer dan 30 km met 10 kilo bepakking probleemloos een tekst, ha! 

Lichamelijk is dat waar: het gaat goed, ik kan meer kilometers verstouwen. In mijn hoofd is het proces pas begonnen. Dat het wandelen veel met me doet is duidelijk. Het gerommel in de diepte gaat over alles, volstrekt willekeurig, en dat is prima. Een ding waar ik mee bezig ben is dat ik het plannen niet los kan laten. Waarschijnlijk hoort dat bij me: ik hou erg van dit avontuur, maar heb ook behoefte aan een duidelijk en veilig doel aan het einde van het pad. Misschien is dat het ook waarom ik steeds bij van die huiselijke kreeften uitkom! 

Een van die huiselijke kreeften heeft op dit moment net een zwaar concert achter de rug in Warschau. Ik klap nog even voor haar geweldige prestatie! En donderdag staat ze op het vliegveld hier in de buurt. Ik merk dat ik daar erg naar uit kijk.

Spreuk van de dag: als je alles loslaat houd je niks meer over

1 Comment

  1. Stan Vermeiren schreef:

    Wij voelen mee met jou en kijken ook uit op de ontmoeting 21 mei dat zal de dag van de kreeft zijn
    HEERLIJK WEERZIEN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: