Et in arcadia ego
Ik ben een kind van de ruilverkaveling, van lange rechte watergangen, polderwegen en bedrijfsloodsen. Waar ik vandaan kom zijn er nog wel sporen van authenticiteit (een wiel langs een dijk, een naam, een gebouw). De Natte Cel (NH) geeft bijvoorbeeld nog wat zicht op hoe het vroeger was: meanderende slootjes, de beschutting van wilgenhout en […]
Or what you will
Geloof maar wat je wil. De middag ervoor had ik een dikke trui, wat schoon ondergoed, een tent en wat kleine spullen in mijn roestige autootje geladen en was op de bonnefooi het Rotterdamse havengebied ingereden, op zoek naar de veerboot. Ik boekte er een hut, diep in de buik van de Pride of York, […]
Een intentieverklaring
In Nederland houden we het graag gezellig, concreet en nuttig. We zijn niet zo goed in verder kijken dan onze neus lang is, of misschien proberen we het niet genoeg. De laatste jaren is daar een schreeuwerige houding van ‘kijk eens waar ik tegen aan durf te schoppen’ over heen gekomen. Ik zoek in mijn blog naar de andere […]
LAAN VAN HAAGVLIET
De afgelopen weken verliet ik de bus als een grotduiker: met ingehouden adem de kou en het duister in om 500 meter verder weer in het licht boven te komen. Donderdagmorgen was aanvankelijk niet anders. Ik stak de Marialaan in, liep over het Da Costaplein met zijn donkere, dikke kastanje, en weer linksaf de Laan […]
Buitendijks 