GENT
♣ Heeft het gesneeuwd onderweg? Ik weet het niet. Mijn gedachten dwaalden elders en in die dromerige toestand rol ik nu vanaf de E17 een stad binnen, rommelig en buitenissig. Via omwegen en op de tast vind ik het station waar je zo zal arriveren. En zo weet ik de weg als je er bent, maar laat […]
WOESTE HOOGTEN
Het landschap van de Southern Pennines is er een van samenhangende contrasten. Het bestaat uit diepe, bekommerde valleien, door de tijd gescherpte rotsranden en -punten en weids golvende heideplateaus, aaneengeregen door een schrale en allesomvattende ledigheid. De schoonheid van het gebied is een ongenaakbare; het landschap is een spel van licht en duisternis; het gevoelen […]
LAUDEN
Zonlicht gluurt langs de verduistering en vult de ruimte met een zachte gloed. Jij ligt naast me, in diepe rust. Even voel ik: dit is rijkdom. Meer is niet nodig. Want we kennen de duisternis, jij en ik. We zijn er nog… Hoe lang is zo’n gevoel vast te houden? Ik glijd stilletjes onder de […]
YORK MINSTER, deel II
De volgende weken zijn York en de Minster nog vaak in mijn gedachten. Het is alsof er op de plek van de kathedraal iets mist. Zo maakt de Minster de stad incompleet: de massieve bombast van het gebouw heeft een gat geslagen in de kleine verwondering en de vanzelfsprekende verbinding met de eeuwen die de rest van […]
YORK MINSTER, deel I
Als je vanuit het noordoosten door de Monkgate via Good-ramgate naar College Street loopt, overvalt de Minster je. Gedurende de wandeling waan je je nog in een kneuterige en gezellige versie van de Middeleeuwen. Een beetje Anton Pieck, met kleine scheve huisjes met uitgelopen ruiten en kleurige luiken. Zelfs de Monkgate is een plomp, goedmoedig […]
REQUIEM VOOR EEN HOMMEL
. Het is een late zaterdagmiddag, dierendag. Buiten begint het te waaien, binnen is het warm. De plicht is gedaan, mijn lief blogt wat en ik berg de week langzaam weg in een boek. Ik lees over een dame en een eenhoorn op een wandtapijt in Parijs – een korte ontsnapping aan de realiteit. Daarover […]
EEN HANDJEVOL ACHTERGROND
Ik hoor mijn moeder nog praten, over de overburen. Van verzekeringsgeld bouwden zij een huis dat vooral gericht leek op maximaal visueel effect, maar mijlenver tekort schoot in praktisch gebruik en eenvoudig comfort. ‘Wat een verbeêlding’ zei ze dan in dialect, met de voor haar typische mengeling van milde veroordeling en diepe geamuseerdheid. Je […]
MIJN WERELD
Dit is mijn wereld, klein en rond en blauw. Soms houd ik haar in mijn hand, laat haar voorzichtig tollen op mijn palm. Ik bestudeer haar graag met mijn vergrootglas, bezie de bewegingen van wolken en stromingen. Ik volg de jaguarundi door het groen, de beluga in het blauw. Ik knipoog naar yeti’s op bergen. […]
Buitendijks 